De eigenaren van een prachtig huis uit eind jaren 50 kwamen bij mij met een vraag, die op het eerste gezicht heel simpel leek: “We willen graag ook op de verdieping een wc. Het is niet meer van deze tijd dat we altijd maar naar beneden moeten.” De bestaande situatie had echter alleen maar een kleine badkamer met douche en wastafel. Al snel werd duidelijk dat op de compacte bovenverdieping niet zomaar ruimte ‘over’ was om een wc toe te voegen.

Hoe realiseer je dan een extra wc zonder hiervoor één van de slaapkamers op te offeren? Door het idee los te laten dat elke functie een eigen afzonderlijke ruimte nodig heeft! Het uitgangspunt dat er voor elke bezigheid maar één geschikte plek om dat te doen is, is echt niet meer hoe we nu wonen. Want hoe heerlijk kan het zijn om in je keuken te zitten werken? Of nog beter: in bad? Dit soort van ‘ruimte nemen’, dat bewust van het alledaagse afwijkt, kan extra ruimte in je hoofd scheppen….of in je huis!

Het antwoord op de vraag zat hem dan ook in het loslaten van het idee dat de douche, wc en wastafel per se in dezelfde ruimte horen. Uit technische en hygiënische afwegingen is de nieuwe wc bij de douche in de bestaande badkamer geplaatst. Dit liet geen ruimte meer voor de wastafel, waarvoor één van de bestaande inbouwkasten is opgeofferd (en een klein stukje van de logeerkamer). De wastafel bevindt zich hierdoor in een alkoof in de gang, die dezelfde materialen kreeg als de gerenoveerde badkamer. Hierdoor is de gang prima geschikt is als plek voor de wastafel én de ontsluiting van de slaapkamers. En toen we toch al bezig waren met het optimaliseren van de verdieping zijn twee kleine slaapkamer van seven vierkante meters samengevoegd tot één atelier/ logeerkamer.

Landjepik in eigen huis